De Meerjaren Programma Begroting

In dit blog gaat ons raadslid Danny Huizer in op de Meerjaren Programma Begroting (MPB 2020-2023) en in het bijzonder het jaar 2020. Lees vooral verder en als het vragen bij je oproept: neem contact met ons op via groenlinks@apeldoorn.nl.

De begroting van de gemeente Apeldoorn is een zogenaamde Meerjaren Programma Begroting (MPB 2020-2023). Dit gemeentelijke huishoudboekje vermeldt de verschillende inkomsten en uitgaven die verwacht worden in de komende jaren. Het laat ons zien welke keuzes er gemaakt zijn en hoe wij er financieel voorstaan. De papieren versie heeft de dikte van een behoorlijke roman, maar liefst 411 pagina’s. Gelukkig is de begroting ook op je PC of tablet goed te lezen, dat scheelt een hoop onnodig papier. Voor de liefhebbers: MPB 2020-2023

In deze blog zal ik vooral stil staan bij het jaar 2020. Wat vinden wij ervan? Wat staat ons volgend jaar allemaal te wachten? Welke keuzes zijn er gemaakt? Wat hebben wij gedaan? Lees vooral verder en als het vragen bij je oproept: neem contact met ons op via groenlinks@apeldoorn.nl.

Wat vinden wij ervan?

Het is en was al veel in het nieuws: de gemeenten hebben forse tekorten op de Jeugdhulp en de WMO. Het rijk stelt slechts beperkt extra geld beschikbaar. Er zijn daarom ook in Apeldoorn flinke ombuigingen en besparingen nodig om het sociale domein te kunnen blijven bekostigen. En ik wil op deze plek het college een compliment geven hoe zij de balans hebben weten te vinden in alle maatregelen. Met deze MPB kan ik nog steeds aan mensen uitleggen dat Apeldoorn een sociaal hart heeft en duurzaamheid hoog in het vaandel heeft. Daar kan de fractie van GroenLinks Apeldoorn zich prima in vinden. Natuurlijk zijn er pijnpunten en zouden wij op sommige thema’s grotere stappen willen zetten. We moeten echter ook realistisch blijven en niet alleen naar de korte termijn kijken. Er is ook een toekomst voor onze mooie gemeente, een toekomst die met de MPB gezond zal zijn.

Wat staat ons volgend jaar allemaal te wachten?

We vallen met de deur in huis: als we niks doen loopt het tekort in de jeugd en WMO in 2020 op tot 24 miljoen. Misschien zelfs tot ruim 33 miljoen in 2023. Hoe kan dat?

Tot aan dit jaar betaalden een groot deel van de mensen die gebruik maakten van de WMO een eigen bijdrage op basis van hun inkomen. Daarmee was het bijvoorbeeld voor iemand met een laag inkomen mogelijk om gebruik te maken van hulp in het huishouden. Voor mensen met een hoog inkomen was de eigen bijdrage hoger, die groep maakte geen tot weinig gebruik van deze hulp. Nu heeft de Tweede Kamer besloten dat vanaf dit jaar voor iedereen de eigen bijdrage maximaal € 17,50 per maand bedraagt. Door deze maatregel zien wij nu een forse toename in het aantal gebruikers van bijvoorbeeld de hulp in de huishouding. Deze toename zien wij vooral in de postcodegebieden waar het gemiddelde inkomen aan de hoge kant is. Gedrag van mensen leidt dus tot een toename, niet een toenemende behoefte. Overigens is het wel net zo eerlijk om ook te vermelden dat de Tweede Kamer hier unaniem mee heeft ingestemd. Ook onze partijgenoten in Den Haag.

Welke keuzes worden er gemaakt?

Om de tekorten aan te pakken is er een evenwichtig pakket maatregelen genomen door ons college. Een deel van het tekort zal vanuit het sociale domein opgelost moeten worden. Voorbeelden zijn: het gaan werken met budgetplafonds om de uitgaven te beheersen, uitbreiden van de praktijkondersteuners bij de huisartsen, boetes als zorgaanbieders te laat hun rekening sturen en het verminderen van het effect van het abonnementstarief.

Verder worden de besparingen bij andere posten gevonden. Voorbeelden zijn: een deel zal aan de reserve onttrokken worden, het inkoopbeleid van de gemeente (het niet verhogen van het budget) de verhoging van de OZB, verkoop van gebouwen en de taakstelling voor de bedrijfsvoering van de gemeente zelf. Dat laatste wil zeggen dat de gemeente als bedrijf moet bezuinigen, bijvoorbeeld door minder werk uit te besteden.

Al met al blijft onze fractie zich herkennen in dit beleid. Met ons sociale en duurzame hart kunnen en zullen wij hier achter staan.

Veel gesprekken in de afgelopen maanden met onder andere vertegenwoordigers van cliënten, ouders, zorg- en welzijnsorganisaties, zelfstandigen, huisartsen, belangenverenigingen en vertegenwoordigers van het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) hebben mij ervan overtuigd dat veranderingen en besparingen binnen dit domein mogelijk zijn. Zelfs met een verbeterde kwaliteit tot gevolg. Samen met vertegenwoordigers van andere politieke partijen kreeg ik bijvoorbeeld te horen dat een puber in twee jaar tijd 42 keer een intake gesprek had moeten voeren, dat huisartsen gevraagd worden om blindelings te verwijzen en dat zorg en welzijn beter kunnen samenwerken. Dat kan en moet anders. Daarom is het goed om de komende maanden met elkaar in gesprek te gaan om veranderingen aan te brengen.

Verhoging afvalstoffenheffing

Een bijzondere post die ik nog wil noemen is de afvalstoffenheffing. De kosten hiervan zullen stijgen in 2020, echter niet om gaten uit de begroting te vullen. De kosten stijgen omdat de overheid de belasting op het afvoeren van restafval met ruim 130% heeft verhoogd en, in mindere mate, omdat de opbrengsten van het oud papier en de PMD lager zijn. Het is bijna niet uit te leggen dat wij Apeldoorners (inclusief de dorpen) steeds beter ons afval scheiden en dan toch meer moeten gaan betalen.

In Apeldoorn hebben we de afspraak dat de opbrengsten van de heffing voldoende moet zijn om al het afval te verwerken. Niet meer en niet minder. Natuurlijk wel genoeg om het goed uit te kunnen voeren. Gelukkig hebben wij ons restafval in de afgelopen jaren al terug kunnen brengen van 140 kilo naar 80 kilo gemiddeld, anders zou de belastingverhoging van onze overheid tot een nog hoger tarief hebben geleid. De vermindering is een groot compliment aan ons allen en het is een schrale troost voor de verhoging.

Wat hebben wij gedaan?

Wij hebben zelf geen amendementen en moties ingediend bij de bespreking van de begroting. Wij hebben namelijk vertrouwen in ons college en begrijpen de keuzes die er gemaakt zijn. Wel hebben wij amendementen van andere partijen gesteund. Een voorbeeld daarvan is de aanpassing op het Persoons Gebonden Budget. De door het college voorgestelde maatregel zou op individueel gebied zeer negatieve gevolgen kunnen hebben. Gelukkig heeft de raad dit voorstel gesteund en maakt het college op dit punt een pas op de plaats. Eerst maar eens met elkaar en de samenleving het gesprek aan gaan om voor deze groep de juiste keuzes te maken.

Waarom steunt GroenLinks sommige voorstellen niet?

Ik kan mij voorstellen dat het niet altijd duidelijk is waarom wij sociale en duurzame voorstellen van andere partijen niet hebben gesteund en zelfs tegen hebben gestemd. Wij hebben toch een sociaal en duurzaam hart? Dat heeft te maken met het geheel aan maatregelen. Op het moment dat je meer geld aan de ene post wilt uitgeven, geef je automatisch een andere post minder. Zoals al eerder vermeld, staan wij achter de evenwichtige begroting. Wat ons betreft is die sociaal en duurzaam.

 

Namens de fractie,

Danny Huizer